Otwarte beta testy… za pieniądze graczy

11 gru 2009 9 komentarzy

by yarrsung in Gry komputerowe, Ogólne

Znalazłem ostatnio informację dotyczącą gry Mount & Blade: Ogniem i mieczem. Sprawa jest zdecydowanie szersza i w zasadzie przekłada się na całą branżę, dlatego będzie z tego dłuższy wpis=refleksja. Otóż wydawca tej gry zachęca ludzi, którzy ją kupili, by zgłaszali błędy w niej znalezione, a on prześle te informacje producentowi, który będzie dzięki temu  szybciej wydawał patche. Podejście producentów i wydawców do klientów jest coraz bardziej bezczelne. Nie dość, że wymyślają coraz bzdurniejsze pseudo-zabezpieczenia (w rodzaju 10 możliwych aktywacji – potem grę można wywalić do kosza, niemożności sprzedania gry bez konta – steam, konieczności każdorazowego umieszczania płyty w napędzie, etc., etc.), z których piraci się śmieją (za to uczciwych graczy szlag nagły trafia), to wydają gry tak niedopracowane, że nóż się w kieszeni otwiera. Oczywiście taka beta kosztuje tyle co normalna gra wydana “po ludzku”. Gdyby producent wydał bubel za 15zł i ogłosił beta testy, to jeszcze rozumiem. A to jest zwyczajne pogrywanie w kulki. I nie chodzi o to, że wierzę, iż można stworzyć grę idealną i bez jakichkolwiek błędów – nie jest to niemożliwe, acz jest mało prawdopodobne. Ale można popracować nad grą dwa-trzy miesiące, pół roku czy rok dłużej i wydać towar bardzo dobry i dopracowany. Wtedy prośba o zgłaszanie problemów jest odbierana przez graczy jako swego rodzaju zabawa (kto pierwszy coś znajdzie!) i nie wywołuje zgrzytania zębów i przypływów wściekłości. O problemie, który jest coraz częstszy, czyli o wydawaniu półproduktów już wcześniej pisałem. To jest kamień do tego samego ogródka. Producenci traktują klienta jak portfel. Nie jak człowieka, z którym należy się liczyć, ale wyłącznie jako chodzącą kasę.

Nie każdy producent, rzecz jasna, jest taki. Na przykład Blizzard jest chlubnym wyjątkiem. Nad grami pracują długo i mozolnie, ale każdy tytuł trzęsie branżą. Starcraft, Diablo II, Warcraft III, WoW to gry-legendy. Diablo II do tej pory kosztuje 60zł i ludzie z czystym sumieniem tyle za tę grę płacą. Podobnie WIII.  WoW generuje niewyobrażalne zyski. Wszyscy grający w gry Blizz’a z wypiekami na twarzy czekają na Starcrafta II, dodatki do WoW’a i, przede wszystkim, na Diablo III. I wszyscy wiedzą, że te gry będą co najmniej równie dobre jak poprzednie tytuły Zamieci. Czyli można postawić na jakość i spokojnie zbić na tym fortunę. Dla przypomnienia – Blizzard od momentu wydania w 1995 roku gry Warcraft II wypuścił na rynek 5 gier i 7 rozszerzeń do nich oraz zmodernizował wspomnianego Warcrafta II. W ciągu 14 lat… A każda gra była hiciorem. Weźmy pod uwagę stopień skomplikowania gry (np. graficznie) wtedy i obecnie. Między pierwszymi częściami Diablo minęły 4 lata, a między “dwójką, a “trójką” już minęło 9 lat, a gra wyjdzie zapewne w 2011 roku. Ludzie czekają i wiedzą, że jest na co (zachęcam do obejrzenia trailerów w sieci). I na koniec wątku o pozytywnych producentach – czy jest jakaś inna dziesięcioletnia gra poza Diablo II, w którą ludzie wciąż grają masowo ?

Taki Loki był zapowiadany jako następca Diablo II. Momentalnie spadł poniżej ceny gry Blizzarda, a w tej chwili mało kto chyba w to w ogóle gra. Bo co z tego, że pod względem rozwiązań gra była całkiem fajna, kiedy przez masę bugów niegrywalna i po kilku lokacjach zwyczajnie nudna? Zdarzały się przypadki, że człowiek prowadził postać przez np. 30 poziomów, wywalało go z gry i jak ją uruchomił ponownie to… okazywało się, że nie ma żadnej postaci. Jak to nazwać inaczej niż: bubel, półprodukt, chała?

No i niestety zazwyczaj to tak różowo nie wygląda jak w przypadku Blizz’a i mam wrażenie, że dużo więcej kasy pochłania marketing, niż samo stworzenie gry. Producenci wychodzą widocznie z założenia, że nie ma sensu tworzyć gry np. 3 czy 4 lata i potem sprzedać dobry produkt (który będzie trzymał cenę przez kolejne 3 lata), skoro można w tym czasie zrobić 3 gry, władować więcej kasy w marketing i kupić kilka recenzji. To co, że gra będzie niedopracowana i źle zoptymalizowana? Przecież ludzie i tak ją kupią, potem się trochę powściekają, zgłoszą błędy i jakoś się tam będzie łatać ten półprodukt… albo społeczność graczy sama sobie patche zrobi. Po pół roku, kiedy rozniesie się wśród graczy, że gra to zbugowany szmelc, zrzuci się bubel to jakiejś taniej serii, a po kolejnym pół roku do jeszcze tańszej. I tak akurat będzie premiera kolejnej chały własnego wypieku.

Może przesadzam, może nie jestem obiektywny, ale niepokoi mnie, że coraz więcej tytułów jest w taki sposób wydawanych. To już nie są odosobnione przypadki – to się staje rozszerzającą się tendencją. Ile powstaje tytułów, które przyciągają człowieka na dłużej niż kilka wieczorów (poza, z gruntu dłuższymi, crpg)? CoD1 przechodziłem przez kilka ładnych dni. CoD4:MW przeszedłem w około 8  godzin (dość szybko – wiem, że niektórzy potrzebowali 10-12 godzin), a najnowsze CoD6:MW2 zapewnia około 6-7 godzin rozrywki. Za to kosztuje więcej (wspomnę tylko, że polonizację tej gry robili, jak się zdaje, mieszkający od pół roku w Polsce Wietnamczycy, którzy założyli firmę tłumaczeniową po likwidacji swojego kiosku z ciuchami usytuowanego pod stadionem X-lecia). A rzeczone crpg, choć długie, to bywają pozbawione klimatu, albo klimat mają mocno średni (np. druga połowa kampanii podstawowej w NWN2).

Właśnie z tego powodu kupuję coraz rzadziej edycje premierowe (a w zasadzie zawiesiłem ich kupowanie do odwołania). Korzystam z wyprzedaży i promocji (ostatnio w Biedronce nabyłem Sagę Icewind Dale: dwie wielce zacne  gry crpg z dodatkami – za niecałe 10zł, klimatem i grywalnością bijące na głowę znakomitą większość nowych super-wypasionych-graficznie gier).

Powtórzę przy tym to, co pisałem wcześniej – producenci sami swoimi działaniami napędzają rozwój piractwa. Uważam, że piractwo jest rzeczą złą i szkodliwą. Jednocześnie stoję na stanowisku, że to co robią producenci to idiotyczne wzmacnianie pozycji piratów. Piractwa nie da się zwalczyć zupełnie, ale można podejmować kroki, które będą je ograniczały (coś takiego robił na początku tej dekady CDProjekt np. obniżając ceny gier poniżej 100zł, czy organizując masę rozmaitych konkursów, etc.). Ale tych producenci nie zamierzają stosować, albo stosują je w bardzo ograniczonym zakresie. Za to ładują kasę w chore zabezpieczenia, durne aktywacje, bezsensowny, utrudniający życie steam, etc. A to odbija się na uczciwych graczach. Pirat, jeśli zobaczy, że gra jest zbugowana, to po prostu wywali ją z dysku nic nie tracąc. Uczciwy gracz może oczywiście zrobić to samo… ale zdążył już wywalić 130zł w błoto w sklepie, kupując szeroko reklamowany bubel.

Jedyne co mogą zrobić gracze, to nie kupować gier w edycjach premierowych. Poczekać kilka miesięcy na poprawki i na to aż gra stanieje. Niestety, ten sposób to dość brutalna solucja, może bowiem doprowadzić do upadku producenta. Ale z drugiej strony – czy firma mająca swoich klientów za bandę frajerów zasługuje na coś lepszego? Niestety, jest cała rzesza dzieciaków nie rozumiejących tego o czym pisałem powyżej, którym rodzice i tak kupią najnowszą grę “dla świętego spokoju”. A to tylko zachęta dla nieuczciwych producentów…

Yarrsung